St. Antonius ziekenhuis Nieuwegein – fraude

Doofpotten doe je zo
Weet u nog, de grootste boete ooit voor ’n ziekenhuis? Het St. Antonius ziekenhuis in Nieuwegein kreeg vorig jaar een krappe 2,5 miljoen boete opgelegd van toezichthouder NZa, vanwege jarenlang structureel gesjoemel met declaraties. Mooi, zou je wellicht zeggen, prima dat fraude wordt aangepakt, en dat de grote jongens en de wittejassenbrigade niet worden ontzien, hoera! Maar niets is minder waar. De St. Antonius-affaire vertoont alle kenmerken van een doofpot. En alle vingerafdrukken worden steeds zichtbaarder. Lees maar mee.

Voor de zomer onthulde RTL Nieuws dat het besluit van de NZa over de zeer ernstige overtreding van de Wet Economische Delicten níet vooraf was voorgelegd aan het Openbaar Ministerie (OM). En toevallig viel dat besluit net samen met afspraken die de NZa wilde maken met alle ziekenhuizen en verzekeraars over een grote schoonmaak in de declaratiepraktijken. En midden in dat gepolder zou een strafrechtelijke vervolging natuurlijk niet zo goed uitkomen…

En dus werd het Openbaar Ministerie buitenspel gezet. Dat OM hoort in alle zaken die bestuurlijk beboet of strafrechtelijk vervolgd kunnen worden, altijd het laatste woord te hebben – een scharnierpunt in onze rechtsstaat. Immers, als je iemand een boete oplegt, kan die niet alsnog voor de strafrechter worden gebracht. Deze fundamentele regel was netjes vastgelegd in een protocol. Maar de NZa besloot het op eigen houtje anders te doen. Bij het OM was men woedend, omdat het rapport niet was gedeeld in het daarvoor bestemde overleg, en justitie zich er dus geen oordeel over had kunnen vormen.
“Het valt niet mee om de reeks onwaarachtigheden van de ministers samen te vatten, maar hier is een poging.”
In andere media zag je er niet veel over, want het is ingewikkeld, technisch, moeilijk en daarom niet sexy genoeg. Maar de Tweede Kamer was gealarmeerd – de rechtsstaat was in het geding. Ik schreef een column waarin ik een zekere ‘misleiding van het parlement’ voorzag. En inderdaad, even later antwoordden de ministers Schippers (Volksgezondheid) en Opstelten (Justitie) dat krom recht was – er was geheel volgens de regels gehandeld. Niets aan de hand!

In het spoeddebat dat volgde kwamen er allemaal apen uit de mouw. Het valt niet mee om de reeks onwaarachtigheden van de ministers samen te vatten, maar hier is een poging. Doofpotten doe je namelijk zo:

1. De NZa heeft het besluit niet afgestemd met het Openbaar Ministerie omdat de grootste fraudezaak ooit bij een ziekenhuis geen ‘betekenisvolle’ zaak was. (Ahum).

2. Het was geen betekenisvolle zaak, omdat er geen sprake was van opzet, van opzettelijk frauduleus te veel declareren. (Er werd niet bij gezegd dat er door de NZa helemaal niet onderzocht is of er sprake is van opzet, dat had men overgelaten aan twee professoren, en het oordeel luidde slechts dat opzet niet was vastgesteld). (Kuch).

3. Het niet-voorleggen van dergelijke zaken aan het Openbaar Ministerie was een ‘gegroeide praktijk’. Gevraagd naar andere voorbeelden van die praktijk kon geen enkel geval worden opgehoest. Niet één. (Pardon?)

4. Hoewel die zogenaamde praktijk in goed overleg tussen NZa en OM zou zijn gegroeid en afweek van het officiële protocol dat onze rechtsstaat bewaakt, zijn de zogenaamde ‘afspraken’ over wat betekenisvol is, en wat wel of geen opzet is, niet schriftelijk vastgelegd. (Jaja).

5. Volgens de wet hoort besluitvorming over boete of vervolging plaats te vinden via een vastgelegde matrix, zodat de zaak netjes wordt geobjectiveerd. Welnu, in deze zaak ís er geen matrix. Zeggen ze. (Zucht).

6. Voorzover er iets is vastgelegd, staat dat in de agenda, besluitenlijsten en notulen van het overleg tussen OM, FIOD en NZa.  En daar weten de ministers natuurlijk niets van, want dat is allemaal strikt geheim. “Ik weet het niet”, zei Schippers. In procedures op grond van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob) van RTL Nieuws proberen we die stukken boven tafel te krijgen, maar we stuiten tot dusver op een muur van ‘njet’. (Joehoe!)

Enfin, hoe gaat het dan in Nederland polderland? Uit frustratie met het verleden en ongemak met het heden, kijkt men in Den Haag graag naar de toekomst. Bah, al die vervelende misverstanden die RTL Nieuws veroorzaakt, al die ruis – dat is voor niemand goed. Niet voor het gezag van de NZa, niet voor de geloofwaardigheid van het OM en niet voor de reputatie van de ministers. Fraudebestrijding is immers een belangrijke prioriteit. Laten we een nieuw protocol maken! Ja, goed idee, vonden de regeringspartijen PvdA en VVD, en ze dienden een motie in.
“Zo, doofpot weggepolderd. Netjes opgeborgen in Kamerstukken, en een keurig protocol. Strik er omheen, dekseltje erop, klaar is Kees.”
Inmiddels ligt er een nieuw protocol. De Tweede Kamer, die het zaakje niet vertrouwt, vuurde 83 vragen af op de ministers Opstelten en Schippers. Maandag kwam het hoge woord eruit. Wat er in dat nieuwe protocol staat? Dat álles wat mogelijk relevant is in dat overleg van NZa en OM wordt gemeld en besproken. Dat als er sprake is van zaken die kunnen worden beboet óf strafrechtelijk worden vervolgd, justitie altijd het laatste woord heeft. Altijd.

Of de affaire-Antonius had moeten worden voorgelegd? Welnu, dat is een ‘hypothetische’ vraag, want toen gold immers het oude protocol, niet het nieuwe… Zo, doofpot weggepolderd. Netjes opgeborgen in Kamerstukken, en een keurig protocol. Strik er omheen, dekseltje erop, klaar is Kees. Maar onwelriekend walmen blijft het.
@pieterkleinrtl

PS: Binnenkort wordt het bezwaar in onze Wob-procedure door het OM behandeld. Ik hoop dat we door dat OM niet gedwongen worden naar de rechter te stappen om tenminste de feiten uit de besluitenlijsten en notulen boven tafel te krijgen. Maar wat moet, dat moet. En als dat moet, dan verheug ik me nu al op het indienen van een verzoek bij de rechtbank om getuigen onder ede te horen over wat er schriftelijk en mondeling is gewisseld. Of schriftelijke verklaringen onder ede te laten afleggen, dat zou ook kunnen, daar hebben we goede ervaringen mee.  Wordt vervolgd.

Aantal meldingen zorgfraude met de helft toegenomen

Het aantal meldingen over mogelijke fraude in de zorg is met ruim de helft toegenomen tot 675. Vooral in de wijkverpleging en met geld voor persoonsgebonden budgetten (pgb’s) werd in 2017 fors meer gesjoemeld, blijkt uit een rapport van het Informatie Knooppunt Zorgfraude (IKZ). De stijging van het aantal meldingen komt deels doordat opsporingsdiensten, toezichthouders en uitvoerders in de zorg actiever informatie uitwisselen.

Bij de meeste fraudemeldingen (27 procent) gaat het om zorgverleners die duurdere behandelingen declareren dan er werkelijk gegeven en noodzakelijk waren. Ook vervalsing van declaraties en ander gesjoemel met de boekhouding komen vaak voor. Volgens de onderzoekers hadden de meeste fraudemeldingen betrekking op de mondzorg.

Zij stellen ook vast dat zorgverleners vaak op meerdere terreinen frauderen. “Bijvoorbeeld door cliënten met psychische problemen of cliënten met een lichte verstandelijke beperking minder dagbesteding te geven dan zou moeten. En daarbij ook onvoldoende begeleiding te geven in de beschermde woonvorm waar zij verblijven”, aldus het IKZ.

Samenwerkingsverband

Het IKZ is een samenwerkingsverband van onder meer Zorgverzekeraars Nederland, de Nederlandse Zorgautoriteit, de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, Inspectie SZW, Belastingdienst, Openbaar Ministerie en de Vereniging Nederlandse Gemeenten. (ANP)

FIOD onderzoekt fraude zorgondernemen Lex de Lange bij mislukt kankerziekenhuis

FIOD onderzoekt fraude bij mislukt kankerziekenhuis

Het zakelijk brein achter de mislukte plannen voor een particulier kankerziekenhuis in Boxmeer wordt door fiscale opsporingsdienst FIOD beticht van fraude. Dat meldt het Brabants Dagblad.

Volgens de FIOD heeft zorgondernemer Lex de Lange zich vanaf 2012 schuldig gemaakt aan het oplichten van de belastingdienst. Daarnaast zou hij in 2011 omzetbelasting- en jaarrekeningfraude hebben gepleegd. De bedragen hierbij lopen in de tonnen. Een 57-jarige compagnon wordt verdacht van medeplichtigheid, meldt het Brabants Dagblad [zie hieronder] op basis van commentaar van een FIOD-woordvoerster.

Onder de naam Hansa Oncology Clinics ontvouwde De Lange eind 2008 zijn plannen voor een privaat gefinancierd kankerziekenhuis van 200 miljoen euro in Boxmeer. Volgens de plannen zouden er jaarlijks 45.000 kankerpatiënten behandeld worden. Als banenmotor kon het initiatief op warme steun van de gemeente rekenen. Zo stak de gemeente 750.000 euro in het project. Het ziekenhuis kwam er nooit. Vorig jaar gingen zes BV’s van De Lange failliet.

Curator Saskia van Gessel ontdekte dat er grote bedragen tussen de vele bv’s werden rondgepompt. Ook stuurden ze elkaar op grote schaal nepfacturen, aldus Van Gessel, met als vermoedelijk oogmerk het ontduiken van btw. De curator stelt De Lange persoonlijk aansprakelijk wegens onbehoorlijk bestuur. De schulden uit de faillissementen zijn inmiddels opgelopen tot 9,6 miljoen euro.

De Lange zelf ontkent tegenover het Brabants Dagblad met klem dat hij fraude heeft gepleegd. Hij heeft de krant laten weten dat het kankercentrum er alsnog komt en dat hij inmiddels buitenlandse geldschieters heeft gevonden.


 FIOD: Fraude bij kankerziekenhuis in Boxmeer
bron: www.bd.nl

BOXMEER – De man achter het grootse plan voor een particulier kankerziekenhuis in Boxmeer wordt door fiscale opsporingsdienst FIOD beticht van fraude. Eerder dit jaar is huiszoeking gedaan bij de verdachte.

Het gaat om de 62-jarige zorgondernemer Lex de Lange uit de Drentse gemeente Noordenveld.

Tonnen
Volgens de FIOD heeft De Lange zich vanaf 2012 tot het heden schuldig gemaakt aan het oplichten van de belastingdienst. Daarnaast zou hij in 2011 omzetbelasting- en jaarrekeningfraude hebben gepleegd. De bedragen hierbij lopen in de tonnen. Een 57-jarige compagnon uit dezelfde gemeente wordt verdacht van het medeplichtigheid, aldus een FIOD-woordvoerster.

Hansa Oncology Clinics
De Lange werd eind 2008 met champagne onthaald door het gemeentebestuur van Boxmeer. Bij de A77, naast het huidige Maasziekenhuis, zou Hansa Oncology Clinics gaan verrijzen: een privaat gefinancierd ziekenhuis waar jaarlijks 45.000 kankerpatiënten de best mogelijke zorg zouden krijgen.

Er zou een investering van meer dan 200 miljoen euro mee gemoeid zijn; het plan moest vele honderden banen opleveren.

Failliet
Het ziekenhuis kwam er nooit. Vorig jaar spatte de zeepbel uiteen. Zes bv’s van De Lange gingen failliet. Curator Saskia van Gessel, belast met de afwikkeling, ontdekte dat er gigantische bedragen in de vele bv’s van De Lange werden rondgepompt. Ook stuurden de bv’s elkaar op grote schaal nepfacturen, aldus Van Gessel; ze vermoedt dat daarmee btw-fraude is gepleegd.

Miljoenenschuld
Een dezer dagen kan De Lange een dagvaarding op de deurmat verwachten, zegt de curator. Ze stelt hem wegens onbehoorlijk bestuur persoonlijk aansprakelijk voor de schulden uit de faillissementen. Die zijn inmiddels opgelopen tot 9,6 miljoen euro.

De Lange zelf ontkent met klem dat hij fraude heeft gepleegd. Hij beweert dat het kankercentrum er alsnog komt en dat hij inmiddels buitenlandse geldschieters heeft gevonden. „Alles wordt opgelost, alle schuldeisers krijgen hun geld.”

Voordeel van de twijfel
Het Boxmeerse college van burgemeester en wethouders blijft De Lange het voordeel van de twijfel geven, ondanks de bevindingen van FIOD en curator. „Iemand is pas schuldig als de rechter hem veroordeelt”, zegt de Boxmeerse wethouder Peter Stevens. „De Lange had een goed plan en heeft dat nog steeds.”

Kabinet gaat zorgfraude hard aanpakken

Het kabinet gaat zorgfraude harder aanpakken met wettelijke maatregelen. Vandaag presenteren de bewindslieden op VWS hun plan ‘Rechtmatige zorg’. Er komt in ieder geval een Waarschuwingsregister Zorg en toezichthoudende partijen mogen meer gegevens met elkaar gaan uitwisselen.

Zorgfraude is al jaren een doorn in het oog van de politiek, de zorgverzekeraars, de NZa. Zorgverzekeraars hebben geen grip op ongecontracteerde zorg, waar volgens hen op grote schaal zorgfraude voorkomt.

Zorgsectoren

De focus in het plan ligt op de vijf zorgsectoren waar fraude het meest voorkomt: medisch-specialistische zorg, geestelijke gezondheidszorg, mondzorg, wijkverpleging en persoonsgebonden budget. Per sector zet het kabinet in op preventie, controle, handhaving en ketenbrede samenwerking.

Ziekenhuizen en zbc’s

In de medisch specialistische zorg gaat de NZa samen met partijen en de zorgverzekeraars het declaratieproces extra onder de loep nemen. Parallelle zorgtrajecten zijn een bron van fouten omdat er relatief veel declaraties worden afgekeurd of achteraf worden teruggevorderd. Soms wordt er duurdere zorg gedeclareerd dan er is geleverd. Ook worden losse verrichtingen aangevuld met andere activiteiten om een hogere dbc te kunnen declareren. De bewindslieden benadrukken dat dit allemaal niet per se opzettelijk gebeurt maar dat het ook kan liggen aan onbekendheid met de regels of onduidelijkheid daarvan.

Wijkverpleging

Ongecontracteerde zorg zet het stelsel onder druk, zo stellen de bewindslieden. In de wijkverpleging is het aandeel niet-gecontracteerde aanbieders gestegen van 1,3 procent (36,9 miljoen euro) in 2015 tot 6,2 procent (83,5 miljoen) in 2016. Onderzoeken wijzen uit dat ongecontracteerde aanbieders in de wijkverpleging per patiënt gemiddeld meer uren declareren dan gecontracteerde aanbieders. Het lijkt volgens de VWS-bewindslieden ‘gerechtvaardigd om te concluderen dat de hogere kosten van niet-gecontracteerde zorg in de wijkverpleging veroorzaakt worden door een minder doelmatige inzet van personeel.’ Zij willen zowel in de wijkverpleging als de ggz maatregelen nemen om contractering te bevorderen. Een plan is in de maak.

Gegevensuitwisseling

Toezichthoudende partijen werken samen in het Bestuurlijk Overleg Integriteit Zorgsector (BO TIZ). Het is de intentie om deze samenwerking voort te zetten. Er komt wetgeving om een betere gegevensuitwisseling mogelijk te maken, ook met het Informatie Knooppunt Zorgfraude. Toezichthouders en handhavers kunnen daardoor effectiever reageren op fraudesignalen. Daarnaast kan het IKZ trends en fenomenen op dit terrein signaleren. De SVB wordt opgenomen in hetzelfde wetsvoorstel, vanwege de informatiepositie die de SVB heeft in het werkveld van de pgb’s. De betaling van pgb-zorgaanbieders en -verleners verloopt via de SVB. Daarmee bezit de SVB waardevolle informatie om zorgfraude aan te pakken. Ook willen de bewindslieden dat gemeenten zich aansluiten op het IKZ. Dit is wenselijk, omdat gemeenten verantwoordelijk zijn voor de uitvoering van de Wmo 2015 en de Jeugdwet.

Waarschuwingsregister Zorg

In hetzelfde wetsvoorstel wordt een juridische basis gelegd voor het Waarschuwingsregister Zorg. Daardoor kunnen zorgverzekeraars, zorgkantoren en gemeenten gegevens over bij hen bekende fraudeurs met elkaar uitwisselen. ZN en de VNG hebben voor de ontwikkeling van dit register een subsidie ontvangen van VWS. Het wetsvoorstel zal dit jaar naar de Kamer gaan.

Frauderende psychiater krijgt drie jaar cel

De 51-jarige Rotterdamse psychiater Sinan G. is veroordeeld tot 3 jaar celstraf voor miljoenenfraude in de zorg. Een bemiddelaar, volgens de rechtbank de grote leider, kreeg 4 jaar. Dat meldt het AD.

 De twee zorgden dat een groot aantal mensen ten onrechte uitkeringen en persoonsgebonden budgetten (pgb’s) kregen. Instanties werden om de tuin geleid met valse diagnoses en toneelstukjes bij onder meer uitkeringsinstantie UWV. Het OM eiste tot vijf jaar celstraf voor de fraude, die in de tientallen miljoenen zou lopen. De tuchtrechter legde recent de Rotterdamse psychiater een beroepsverbod van een jaar op. Hij heeft altijd ontkend te hebben geholpen bij de fraude.

De fraude kwam al in 2009 aan het licht, maar het onderzoek duurde lang onder meer omdat het werd bemoeilijkt door het medisch beroepsgeheim. Sinan G. en zijn medeverdachte collega Jos G. werden eind 2015 geschrapt uit het BIG-register voor artsen.

Naast de twee hoofdverdachten zijn ook tientallen medeplichtingen in staat van beschuldiging gesteld. Het gaat om tientallen mensen die zich bij (uitkerende) instanties voordeden als psychiatrische patiënten. Wanneer zij wel patiënt waren, veinsden ze een veel erger ziektebeeld. De rol van de psychiaters was volgens de rechtbank groter groter. Zij organiseerden de gang naar de instanties, sterker nog: zij namen vaak daartoe het initiatief en ronselden en begeleiden de pseudo-patiënten.

De rechtbank in Rotterdam heeft 28 juli 2017 alleen over de vier hoofdverdachten gevonnisd.


Rotterdam, 28 juli 2017 bron: rechtspraak.nl

De rechtbank Rotterdam heeft vandaag meerdere mensen veroordeeld voor hun aandeel in fraude met uitkeringen en persoonsgebonden budgetten (PGB).  Naast een geldboete, een beroepsverbod en een taakstraf zijn er gevangenisstraffen opgelegd tot 4 jaar.

Grootschalige fraude

In de periode december 2008 tot en met april 2016 vond een opsporingsonderzoek en strafrechtelijk vooronderzoek plaats naar grootschalige fraude met uitkeringen en persoonsgebonden budgetten (PGB). Diverse personen hadden zich bij (uitkerende) instanties als het Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen (UWV), het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) en zorgkantoren onterecht voorgedaan als psychiatrische patiënten.

Wanneer zij wel patiënt waren, veinsden ze een veel erger ziektebeeld. Zij deden dat samen met psychiaters, die valse verklaringen over hun ziektebeeld afgaven en hen ten onrechte medicijnen voorschreven. En samen met mannen die de gang door de instanties organiseerden, sterker nog: die daartoe vaak het initiatief namen en de pseudo-patiënten ronselden en begeleidden.

Op grond van de onderzoeksresultaten hebben de officieren van justitie een groot aantal personen beschuldigd. Het betreft tientallen pseudo-patiënten, twee psychiaters en twee begeleiders. De laatste vier zijn voor de meervoudige strafkamer van de rechtbank Rotterdam gedagvaard. In die zaken heeft de rechtbank vandaag uitspraak gedaan.

Veroordelingen

Eén psychiater is veroordeeld voor het valselijk opmaken en afgeven van vier valse medische verklaringen en voor medeplichtigheid aan een geval van oplichting. Van het belangrijkste feit, het medeplegen van oplichting van het UWV en de zorgkantoren wordt hij vrijgesproken, alsmede van overtreding van de Wet martktordening gezondheidszorg. De rechter veroordeelt hem tot een geldboete van 5000 euro en ontzegging uit het recht om zijn beroep als psychiater uit te oefenen voor de duur van vijf jaren.

Vrijspraak voor het medeplegen van het valselijk opmaken van medische verklaringen is er voor de begeleider die zijn aandeel in de fraude heeft bekend. Hij wordt wel veroordeeld voor het oplichten van het UWV en zorgkantoren, voor fraude met zijn eigen uitkering en voor witwassen tot een gevangenisstraf van zes maanden en een taakstraf van 240 uren.

Een  andere begeleider en een psychiater zijn veroordeeld tot gevangenisstraffen van respectievelijk 4 en 3 jaar. Beiden zijn de feiten ondanks de vele bewijzen tegen hen telkens blijven ontkennen.

Medische fouten: ontsteltenis over theater der topmanagers in de gezondheidszorg in Zwolle

Afgelopen dinsdag 1 juni 2018 vond de bijeenkomst plaats waarbij het boekje “Als het misgaat: over openheid na een incident” geschreven door Harry Molendijk en Annelies van Bon*, Isala ziekenhuis, te Zwolle gepresenteerd werd aan diverse topmanagers van de Nederlandse gezondheidszorg.
Wij spreken over Mw dr Marian Kaljouw, voorzitter van de Vereniging Verpleegkundigen en Verzorgenden Nederland, dr Jan Vesseur, voormalig huisarts en al enkele jaren hoofdinspecteur Patientveiligheid Inspectie Gezondheidszorg, dr Arie Nieuwenhuijzen Kruseman, internist en voorzitter van de artsenorganisatie KNMG. Mw Atie Schipaanboord, directeur van de NPCF Ned. Patienten en Consumenten Federatie was verhinderd en liet zich door medewerkster Sophie Ouboter vervangen.
Er werd zeer geanimeerd beaamd dat het zo belangrijk was om open en eerlijk te zijn over medische fouten naar de slachtoffers toe en om de fout zo snel mogelijk medisch te herstellen. Een echtpaar bij wiens couveuse-babytje een vingertopje werd afgeknipt was vol lof over de opvang en de medische behandeling. Natuurlijk is dit heel positief allemaal.
SIN-NL kreeg de gelegenheid om het woord tot de aanwezigen te richten en hen te wijzen op het feit dat de handleiding een prima initiatief is, maar dat artsen en de Inspectie Gezondheidszorg nog steeds de huidige slachtoffers van medische fouten en hun nabestaanden volledig aan hun lot overlaten en hen al jaren geen eerlijke informatie en geen herstelbehandeling geven. Niemand sprak dit tegen. Natuurlijk niet want de aanwezige organisaties hebben dit allen reeds herhaaldelijk erkend, hoewel de KNMG dit tot nu toe alleen via jurist Legemaate had gedaan in 2006. Ook kreeg SIN-NL de gelegenheid het zwartboek aan te bieden aan de voorzitter van de KNMG internist Arie Nieuwenhuijzen Kruseman, een keurige man.
Maar op onze duidelijke vraag: help de slachtoffers en nabestaanden, wij hebben dringend hulp nodig, heeft ook hij nog niet gereageerd.
Mw Kaljouw en Heer Molendijk zeiden na afloop tegen ons: ja we doen zo ons best, dit boekje is nu prioriteit én …….het kan nog jaren duren voordat jullie hulp krijgen. De Inspectie zweeg volledig evenals de NPCF.
Maar…..hoe is het mogelijk dat deze hulpverleners,  topmanagers en nette mensen zo welbewust en zonder enige vorm van gewetenswroeging al jaren lang patienten, helemaal aan hun lot overlaten, hen geen goede medische hulp verlenen ondanks ernstige nb door de medische sector, door collegae veroorzaakte ziekte, invaliditeit en overlijden?
Zijn dit hulpverleners, zijn dit artsen, zijn dit verpleegkundigen, zijn dit controleurs en bewakers van de kwaliteit van gezondheidszorg, zijn dit belangenbehartigers van patienten?
Hoe vriendelijk en hoe netjes deze “nette mensen” ons ook te woord staan en ons kort aan het woord laten, wij vragen ons af:
Verdienen deze personen de titel arts en verpleegkundige, nu zij een hele grote groep patienten nogmaals- volledig aan hun lot- overlaten en zich in feite schuldig maken aan het achterlaten van hulpbehoevenden in nood, in strijd met hun morele, professionele en wettelijke plicht?
In feite was en is er sprake van jarenlange wantoestanden die gewoon gecontinueerd worden en in stand gehouden worden door het regelmatig opvoeren van een theaterstukje, ten koste van het leed van duizenden onschuldige patienten. Het moet hun familie-lid maar zijn dat sterft of invalide wordt door een medische fout en volledig aan zijn lot wordt overgelaten……

OM verdenkt ex-ziekenhuisbestuurder Rob Zomer van fraude

Oud-topman Zomer verdacht van gesjoemel wachtgeld

VLISSINGEN – Het Admiraal de Ruyter Ziekenhuis uit Vlissingen verdenkt oud-topman Rob Zomer van gesjoemel met zijn wachtgeldregeling. Dat meldt het weekblad Medisch Contact. Zomer was ruim vier jaar bestuursvoorzitter van wat toen nog het Streekziekenhuis Walcheren heette.

In februari 2009 werd hij plotseling op straat gezet door de toenmalige Raad van Toezicht van het ziekenhuis. Zijn salaris werd zes maanden doorbetaald, dit kostte het ziekenhuis 187.000 euro.
Daarnaast kon Zomer, zolang hij geen andere baan had, een aantal jaren aanspraak maken op wachtgeld. De kosten zouden daardoor voor het ziekenhuis kunnen oplopen tot ruim een half miljoen.
Jaarsalaris

Begin 2010 kon Zomer, naar eigen zeggen tegen een jaarsalaris van ‘slechts’ 40.000 euro, gaan werken bij een Brits bedrijf. Maar de ex-bestuurder zei destijds te verwachten dat zijn inkomen zou stijgen. Het ziekenhuis bleef zijn salaris daarom aanvullen.
Eind 2010 werd Zomer bij een Nederlandse onderneming gedetacheerd, die hem vervolgens plaatste als interim-topman bij zorgorganisatie Magentazorg. Toen Zomer vervolgens liet weten dat er ‘geen wijzigingen’ in zijn arbeidsovereenkomst waren, werd het ziekenhuis wantrouwend.
Omdat Zomer onvoldoende opheldering verschafte aan het ADRZ, draaide het ziekenhuis in oktober 2010 de geldkraan dicht.
Conflict

Zomer dwong vervolgens echter bij het Scheidsgerecht Gezondheidszorg af, dat het ziekenhuis de betalingen weer hervatte. Hoewel het scheidsgerecht, dat bemiddelt bij conflicten tussen zorginstellingen en werknemers, begrip had voor het wantrouwen van het ziekenhuis, oordeelde het dat er geen concrete bewijzen zijn dat Zomer meer inkomen heeft dan hij opgeeft.
Volgens bestuursvoorzitter Huybert van Eck beraadt het Admiraal de Ruyter Ziekenhuis, dat kampt met een zwakke financiële positie, zich op vervolgstappen. ‘Maar dat is iets dat zich in de boezem van de organisatie afspeelt. Dit is een dispuut tussen de heer Zomer en het ziekenhuis. Het is niet de geëigende weg om daar in de media uitspraken over te doen.’
Rechtszaak

Ook toezichthoudster Montfrans-Hartman wil niet inhoudelijk op de zaak ingaan, maar bevestigt dat het ziekenhuis een gang naar de rechter overweegt. ‘Dat is een optie.’ Ook Zomers advocaat, Jan Verwiel, bevestigt dat er nog vervolgstappen mogelijk zijn. ‘Het ziekenhuis zou bijvoorbeeld nog een bodemprocedure kunnen beginnen.’
Zomer onthoudt zich van commentaar. ‘Er is niets aan de hand. Ik heb hier geen enkele betrokkenheid bij.’

NZa-topman leidt Europese strijd tegen zorgfraude

René Jansen, lid van de raad van bestuur van de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa), is gekozen tot voorzitter van het Europese netwerk voor de aanpak van fraude en corruptie in de zorg, het European Healthcare Fraud and Corruption Network (EHFCN). In het netwerk worden ervaringen, inzichten en informatie gedeeld over het tegengaan van fraude, corruptie en verspilling in de zorg.

Het netwerk bestaat ruim tien jaar en bestaat uit vertegenwoordigers van verzekeraars, toezichthouders, opsporingsdiensten en ministeries uit veertien Europese landen. Schattingen naar met fraude, corruptie en verspilling gemoeide bedragen lopen uiteen van 2 tot 15 procent van de zorgkosten.

René Jansen werd gekozen tot voorzitter van het EHFCN tijdens een extra algemene ledenvergadering, afgelopen vrijdag in Londen. Eerder dit jaar koos de EHFCN-ledenvergadering Jansen al als vicevoorzitter. Die functie gaat nu naar Tom Verdonck van het Belgische Rijksinstituut voor Zorgverzekeringen.

Financieel integere zorgsector

Jansen: “We willen de actieve bijdragen van de leden vergroten zodat we nog meer van elkaar leren over een effectieve aanpak van fraude. Burgers in Europa verdienen een financieel integere zorgsector.” De komende jaren gaat het volgens de NZa om het versterken van het fundament onder het netwerk en de stapsgewijze uitbreiding van het aantal leden.

Doorhaling apotheker Mulder ivm declaratiefraude. Samenloop diverse rechtsprocedures

Declaratiefraude: samenloop van diverse rechtsprocedures

In een rechtszaak kunnen verschillende rechtsprocedures samenkomen. Een voorbeeld is de casus waarin een apotheker trachtte een strafrechtelijke veroordeling te voorkomen, met als resultaat dat hij volgens het tuchtrecht schuldig bevonden werd en zijn BIG-inschrijving verloor.

Op 6 juli 2017 heeft het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg (CTG) uitspraak gedaan in een zaak waarin een zorgverzekeraar stelde dat een apotheker zich schuldig had gemaakt aan declaratiefraude (ECLI:NL:TGZCTG:2017:201). De apotheker ontkende dit en was van mening dat een oordeel over fraude is voorbehouden aan de strafrechter. Het regionaal tuchtcollege nam dit laatste standpunt niet over en legde doorhaling van zijn inschrijving in het BIG-register op.

De apotheker ging daartegen in beroep. Het CTG verwierp dit beroep en handhaafde de maatregel van doorhaling, die daarmee definitief werd. Dit betekent dat de aangeklaagde het recht verliest de titel van apotheker te voeren en ook niet langer aan apothekers voorbehouden handelingen zelfstandig mag uitoefenen.
De uitspraak is onder meer interessant vanwege de samenloop van diverse juridische procedures. Het regionaal tuchtcollege had in eerste instantie al verwezen naar deze samenloop: het civiele recht, het strafrecht, het bestuursrecht en het tuchtrecht. Daaraan kan overigens – los van deze zaak – het arbeidsrecht toegevoegd worden. De zorgverlener kan immers een dienstverband hebben. In de onderhavige zaak speelde dit echter niet.

Civielrechtelijke context
Uit de uitspraak van het CTG blijkt dat er allereerst sprake was van een civielrechtelijk geschil tussen de zorgverzekeraar en de apotheker. Naar aanleiding hiervan had de rechtbank de apotheker veroordeeld tot het vergoeden van door de zorgverzekeraar geleden schade. De zorgverzekeraar had deze uitspraak aan de tuchtklacht ten grondslag gelegd. Voor zowel het regionaal tuchtcollege als het CTG dient een uitspraak van de civiele rechter bij de tuchtrechtelijke beoordeling te worden betrokken. De uitspraak vormt vervolgens een ‘verhoogde motivatieplicht’ voor de aangeklaagde om een en ander te betwisten. 

Verder blijkt uit de uitspraak van 6 juli 2017 dat sprake was van een ‘vaststellingsovereenkomst’ tussen de zorgverzekeraar en de apotheker. Dit zijn afspraken waarmee partijen zelf een geschil beëindigen en waarvan het de bedoeling is dat die afspraken slechts ter kennis blijven van de betrokkenen. Met de vaststellingsovereenkomst zijn blijkbaar niet alle procedures tussen partijen over het geschil beëindigd. In de uitspraak van het CTG staat over de overeenkomst: ‘De apotheker heeft met het sluiten van deze overeenkomst niet erkend dat hij zich schuldig heeft gemaakt aan moedwillige declaratiefraude, maar wel dat hij sommen geld aan klaagster is verschuldigd wegens het indienen van declaraties waarvan achteraf is gebleken dat deze onterecht zijn.’ De overeenkomst, bedoeld om een einde te maken aan het civiele geschil, wordt de apotheker dus feitelijk tegengeworpen.

Strafrechtelijke context
Ook het Openbaar Ministerie volgde deze zaak: bij de zitting in eerste aanleg was, zo valt uit de uitspraak op te maken, een medewerker van het Openbaar Ministerie aanwezig. Voor de aangeklaagde apotheker was dat aanleiding zich op zijn zwijgrecht te beroepen. Over het verloop van de strafrechtelijke procedure blijkt uit de uitspraak overigens verder niet. Dit neemt niet weg dat een (mogelijke) strafrechtelijke procedure een belangrijke rol speelt. Het CTG overweegt namelijk: ‘Hoewel de apotheker als eigenaar van de apotheken over de relevante informatie en/of stukken moet kunnen beschikken, heeft hij op alle punten nagelaten de feiten en omstandigheden die klaagster aan haar klacht ten grondslag heeft gelegd te ontzenuwen. Dat de apotheker dit heeft gedaan om te voorkomen dat de door hem gegeven informatie in een strafrechtelijke procedure tegen hem zal worden gebruikt, staat hem vrij, maar dat neemt niet weg dat het gevolg daarvan is dat in de onderhavige procedure als vaststaand, moet worden aangenomen dat de declaratiefraude heeft plaatsgevonden op de wijze als klaagster heeft betoogd.

Vrije bewijsleer
Dat de apotheker weigerde in te gaan op vragen van het CTG en volstond met het afleggen van een beperkte verklaring, werkte dus bepaald niet in zijn voordeel. Volgens het tuchtcollege had hij zich daarmee de kans ontnomen zich te verdedigen en staat aldus de declaratiefraude vast. Een vergaand oordeel, gezien ook de ingrijpende gevolgen voor betrokkene. Belangrijke kanttekening hierbij is wel dat dit oordeel enkel geldt voor de tuchtprocedure. Dit heeft te maken met de vrije bewijsleer die in het tuchtrecht geldt. In andere procedures gelden andere bewijsregels (en andere doelen). Wat dus in de tuchtprocedure als vaststaand wordt aangenomen, hoeft in de strafrechtelijke procedure nog niet zo te zijn. Iemand kan strafrechtelijk immers pas worden veroordeeld, als er wettig en overtuigend bewijs is. Dit is een striktere maatstaf.
De rechtsbijstandverlener en de justitiabele moeten zich goed bewust zijn van de samenloop. Waar zwijgen in het strafrecht gunstig kan zijn, kan dat in een andere procedure namelijk geheel anders zijn. De zaak van de apotheker laat dit duidelijk zien. Ook het verweer in een civiele procedure en de beslissing al dan niet een vaststellingsovereenkomst te sluiten zijn belangrijke keuzes, die invloed kunnen hebben op de afloop van een tuchtprocedure.

Create your website at WordPress.com
Get started